حقیقتِ مسمومِ بشری در این است
که حتی برای ادامه ندادن هم باید دست به کاری زد
برای دور ریختنِ زمان هم باید آن را سپری کرد
در اتاقی که زندگی امروز صبح آن را ترک کرد
می خوابم و به حقیقتِ بشری می نگرم
زندکیِ خوبِ من، شرمنده نباش
که با من چنین کردی
من خود به تو اجازه ی خیانت دادم
