بــا مــن حــرف نــزن خوداندیشه ی محض
به تپیدن خَسـت
کالبد سینه ات
من تاولِ اندیشه ات
حواسـَـت…هواسـَـت…
حــرف نــزن-با من حــرف نــزن درخودماندهی پست
خودگُسارنده بِوَحش !
حواسـَـت…هواسـَـت… هـَـســ……………..
خودآلوده بس است !
استخوان ساییده است - دست… دست
فشار……
لاشه ی دَداندوده ی کرمکِ این تاریک زار
شهوتِ واژه شِکن ، گذر و خیره نگاهم بگذار
بِجَه از باد
بِجَهانم زِ من
زِ جهانم بِتَن
به تنم تن به تن
خیز و سوز از لــبم
جز به حَشَر حــرف نــزن·
Self-destruct Attack (II) /since last me
