الف: می ایستد و گوش می سپارد: چه به خطایش می افکند؟ صدایِ پریدنِ چه را می شنود؟ چه بود آنکه فرو افکندش؟
ب: همچون کسی که زمانی زنجیری بود، صدای زنجیر ها را می شنود…
نیـچه.
