چشم در خواب هایِ آشفته اَم فرو ببر و قضاوت کن
که آیا ساعت نباید همین حالا به فریاد بیوفتد؟

باید! اما چه سود قضاوتِ من. که می دانم
تو به این  خواب مشتاق تر از آن بیداری هستی

پس بمیرانش - ساعت را که نیستش از بودش
کابوس هایِ کمتری می شمارد